Living Lab
Dlaczego Buckfast?
Początek XX wieku przyniósł europejskiemu pszczelarstwu katastrofę, jakiej dotąd nie widziano. W Wielkiej Brytanii śmiertelne żniwo zbierała tzw. choroba z Wyspy Wight (dziś wiemy, że odpowiadały za nią roztocza oskrzelowe oraz infekcje wtórne), która niemal całkowicie zniszczyła rodzime angielskie pszczoły mroczne (Apis mellifera mellifera).
Zdrowy ul nie jest dziełem przypadku, lecz owocem nauki, odwagi i podróży do samych źródeł natury
W opactwie benedyktynów w Buckfast, w południowej Anglii, ocalała zaledwie garstka rodzin. To dramatyczne doświadczenie zmusiło młodego, zaledwie 20 - letniego mnicha, Karla Kehrle - znanego całemu światu jako Brat Adam - do podjęcia misji życia.
Zamiast sentymentów - twarda nauka i... globalne poszukiwania
Brat Adam szybko zrozumiał błąd, który popełnia wielu tradycjonalistów: kurczowe trzymanie się geograficznej "czystości" lokalnych ras, które nie radzą sobie z nowymi wyzwaniami środowiskowymi, to prosta drog do zagłady pasieki. Zamiast płakać nad stratą rodowitych, ale słabych pszczół, przyjął radykalnie nowoczesne, naukowe podejście.
Co zrobił?
W latach 20.,30. i w kolejnych dekadach organizował wielkie, pionierskie wyprawy badawcze. Przemierzał Europę, Bliski Wschód i Afrykę Północną w poszukiwaniu najlepszych cech genetycznych u różnych ras.
Sprowadzał m.in. pszczoły z Bliskiego Wschodu (np. legendarne linie syryjskie ze względu na ich odporność), z gór Anatolii, z Afryki Północnej, a także krzyżował je z wydajną pszczołą włoską (Ligustica) oraz ocalałymi resztkami linii lokalnych.
Metoda, a nie przypadek - czym naprawdę jest pszczoła Buckfast?
Często sceptycy krzywią się na słowo "mieszaniec", zapominając lub nie rozumiejąc, że Brat Adam nie stworzył przypadkowego "chaosu w ulu", lecz rygorystycznie kontrolowaną rasę syntetyczną.
Żelazna linia hodowlana: Każda linia była prowadzona według skrupulatnych zapisów genealogicznych. Nic nie było pozostawione ślepemu losowi.
Bezwzględna selekcja: Odrzucano linie niezwykle płodne, ale złośliwe, rojliwe lub podatne na choroby. Zostawiano wyłącznie te rodziny, które gwarantowały potężną siłę roboczą, niespotykaną dotąd łagodność ( co uratowało niejednego pszczelarza przed gniewem sąsiadów w gęsto zaludnionej Europie) oraz rewelacyjne wyniki miodne.
Trwałe dziedzictwo, które przetarło szlak
Dzieło Brata Adama udowodniło pszczelarskiemu światu, że kluczem do sukcesu nie jest nostalgiczny sentyment do dawnych, schorowanych linii, lecz mądra, oparta na twardych faktach genetyka. Pszczoła Buckfast stała się fundamentem nowoczesnego, wysokowydajnego pszczelarstwa na całym świecie. To właśnie ta filozofia - otwartego umysłu połączonego z bezwzględną selekcją pod kątem zdrowia, braku agresjii i stabilności w ulu - otworzyła drzwi dla współczesnych, innowacyjnych projektów hodowlanych, w tym bezpośrednio zainspirowała powstanie linii Elgon.
Najczęstsze pytania
Skąd wzięła się pszczoła Buckfast?
Z opactwa benedyktynów w Buckfast w Anglii. Po katastrofie choroby z Wyspy Wight młody mnich Karl Kehrle (Brat Adam) podjął misję odbudowy pszczelarstwa przez naukę i poszukiwanie odpornych cech u różnych ras.
Czy Buckfast to przypadkowy mieszaniec?
Nie. Brat Adam stworzył rygorystycznie kontrolowaną rasę syntetyczną: linie z zapisami genealogicznymi i bezwzględną selekcją - odrzucano m.in. linie złośliwe, rojliwe lub podatne na choroby.
Po jakie cechy Brat Adam jeździł po świecie?
Organizował wyprawy po Europie, Bliskim Wschodzie i Afryce Północnej. Sprowadzał m.in. linie odporne z Bliskiego Wschodu, Anatolii i Afryki Północnej oraz łączył je z wydajną Ligusticą i ocalałymi liniami lokalnymi.
Czego uczy filozofia Buckfast?
Że kluczem nie jest sentyment do słabych, lokalnych linii „dla czystości”, lecz genetyka oparta na faktach: zdrowie, łagodność i stabilność w ulu. Ta myśl zainspirowała także późniejsze projekty, w tym linię Elgon.